Jak działają zastrzyki antykoncepcji hormonalnej?

Zastrzyki antykoncepcyjne stają się coraz powszechniejszą metodą antykoncepcji. Jednak wiedza na ich temat nie jest zbyt duża. Główną ich zaletą jest konieczność stosowania jedynie raz na 3 miesiące. Ich skuteczność wiąże się z dobrze dobranymi hormonami, które mają wpływ na śluz macicy oraz owulację. Aby cieszyc się tą metodą antykoncepcji wystarczy skonsultowac się z lekarzem ginekologiem i przejśc kilka specjalistycznych badań.

Antykoncepcja hormonalna - skład zastrzyków

Zastrzyk hormonalny zawiera gestagen. Wykonuje się go raz na trzy miesiące, co hamuje owulację, zagęszcza śluz i zmienia śluzówkę jamy macicy, uniemożliwiając zagnieżdżenie się komórki jajowej.

Mililitr leku podanego domięśniowo zawiera hormony powodujące niepłodność podobną do tej występującej u kobiet w ciąży lub w początkowym okresie karmienia piersią. Wraz z zastrzykiem, do organizmu kobiety trafia pochodna naturalnego progesteronu wytwarzanego przez kobiecy organizm. Jest ona odpowiedzialna za bezpośrednie konsekwencje antykoncepcyjne chroniące przed zajściem w ciążę. Pod wpływem zastrzyku zostaje zahamowane jajeczkowanie, ponieważ przysadka mózgowa nie stymuluje jajnika do wytwarzania komórek jajowych. Dodatkowo w śluzie kobiety zachodzą zmiany (śluz się zagęszcza) utrudniające ruch plemników oraz hamowane są procesy wzrostowe w błonie śluzowej macicy.

Skuteczność zastrzyków antykoncepcyjnych

Ta metoda antykoncepcji jest niezwykle skuteczna i komfortowa, bo trzeba o niej pamiętać tylko cztery razy w roku. Skutecznośc środków antykoncepcyjnych w postaci zastrzyku hormonalenego według wskaźnika Pearla wynosi od 0,2 do 0,5. Często zastrzyki zmniejszają krwawienia i endometriozę. Niestety, zastrzyk może powodować również zaburzenia miesiączkowania i przyrost wagi, a stosowany długo także osteoporozę. Na powrót płodności trzeba czekać nawet 6–8 miesięcy.

Tylko jeden zastrzyk domięśniowy wystarcza na trzy miesiące. Nie zawiera estrogenu, może być więc stosowany przez kobiety karmiące oraz narażone na zakrzepy i zatory. Przy stosowaniu tej metody częściej może występować niespodziewane plamienie międzymiesiączkowe, które ustępuje po kilku cyklach. Wadą zastrzyku jest to, że nie można przerwać jego działania. Jeśli u kobiety pojawią się jakiekolwiek efekty uboczne, będzie na nie narażona aż przez trzy miesiące.

Zastrzyki antykoncepcyjne podawane są w pośladek lub w ramię. Zastrzyk powinien być podany w ciągu pierwszych 5 dni cyklu - najlepiej w pierwszym lub drugim dniu krwawienia, oczywiście po wykluczeniu przez ginekologa istniejącej ciąży. Zastrzyk może zostać przypisany przez ginekologa na receptę po badaniach spesjalistycznych: badanie ginekologiczne, badanie piersi, cytologia oraz badanie ciśnienia tętniczego krwi. W niektórych przypadkach lekarz może zlecić kobiecie badania laboratoryjne i stałe badania kontrolne.


Bibliografia

Darney D.P., Speroff L. Antykoncepcja, Medycyna Praktyczna, Kraków 2007, ISBN 83-7430-102-2
Pertyński T., Zyss T. (red.), Antykoncepcja, MedPharm, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60466-29-2
Gillebaud J. Antykoncepcja - pytania i odpowiedzi, Medycyna Praktyczna, Kraków 2005, ISBN 83-7430-012-4
Guillebaud J., Szarewski A., Wszystko o antykoncepcji, Medycyna Praktyczna, Kraków 1997, ISBN 83-86657-31-6